Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012

Ο ήλιος μέσα από ευρείας γωνίας Φωτογραφικό φακό



Μπορούμε να βάλουμε τον ήλιο σε ένα μικρο σημείο της εικόνας μας εναλλάσσοντας τον νορμάλ φακό 50mm με έναν ευρυγώνιο,π.χ από 14mm έως 35mm εστιακής απόστασης.Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μετακίνηση του,στο βάθος ενός τοπίου,προκαλώντας τα πιο κοντινά μέρη ,ποιο μεγαλόπρεπη και κατά συνέπεια πιο ουσιαστικά μέσα στην εικόνα μας. Η έντονη λαμπρότητα του ήλιου που είναι αποτέλεσμα της χρήσης χαμηλού διαφράγματος π.χ f16 ,επιτρέπει τα υπόλοιπα τμήματα της εικόνας να έχουν επιπλέον λεπτομέρεια .


Ας προσέξουμε τον τρόπο με τον οποίο μέρη συνήθως ομοιόμορφα φωτισμένα όπως τα σύννεφα φαίνονται τώρα ποιο σκούρα και με παραπάνω ευκρίνεια.


___________________________________________________________________
__Η μέριμνα σας__



Αποφεύγουμε να κοιτάμε απευθείας στον ήλιο , μέσα από μια μονοοπτική ρεφλέξ φώτ.μηχανή με μεγάλο (ανοικτό) διάφραγμα επίσης ποτέ δεν αφήνουμε την φωτογραφική μηχανή κανενός εστιακού επίπεδου να κοιτά προς τον ήλιο, εστιασμένη στο άπειρο η όχι. 

Εδώ να πω, ότι η σύνθεση ενός τέτοιου κάδρου ( όπως στην πιο πάνω φωτογραφία ) θα πρέπει να είναι όσο δυνατόν μελετημένη  σωστά με ανάλογη ακρίβεια,  διότι ο χρόνος είναι ελάχιστος ως προς την έκθεση. Το λέω αυτό γιατί εαν κάνουμε 5-6 λήψεις την ήμερα προσπαθώντας να βάλουμε τον ήλιο στο κάδρο μας, μέχρι να πάρουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα υπάρχει πιθανότητα μεγάλη να κάψουμε η να αλλοιώσουμε  τον σένσορα μας (αν πρόκειται για Dslr ). Ακόμη στο άμεσο μέλλον να μας εξάγει λάθος συμπεράσματα το φωτόμετρο της μηχανής, αποτέλεσμα  να ορίσουμε λανθασμένες τιμές στο διάφραγμα και στην ταχύτητα διαφράγματος.

_______________________________________________________________________

Διαχεόμενο ηλιακό φως  ( Παράδειγμα ομίχλης )

Η ομίχλη είναι πολλές φορές ενα χαρακτηριστικό σύνηθες φαινόμενο (ενίοτε) της ανατολής η του ηλιοβασίλέματος. Το χαμηλό φως του ήλιου παντρεμένο με μικρή υπό-έκθεση θα μας ευνοήσουν στο να πετύχουμε αρκετά πλούσια χρώματα όπου η ομίχλη παρέχει τονικό διαχωρισμό στα πράγματα καθώς και τις ποικίλες αποστάσεις από τον φώτ. φακό μας.

Ήλιος πίσω από τα σύννεφα

Να έχουμε στον νου μας ότι τα ποιο αξιοσημείωτα σχήματα σύννέφων κάνουν την εμφάνιση τους (κυρίως) το φθινόπωρο και την άνοιξη. Κατά την διάρκεια συνήθως της ανατολής και της δύσης. Γενικά είναι ορθό να κάνουμε την φωτομέτριση μας σε ένα κομμάτι καθαρό ουρανό,
έτσι θα υποφωτίσει ελάχιστα τα σύννεφα και θα αφήσει το γράψιμο των αχτίδων του ηλίου σαν φωτεινές γραμμές .

Η φωτογραφία κάτω πάρθηκε όταν ο ήλιος είχε σχεδόν δύσει πίσω από τα σύννεφα.


Η χρονική περίοδος αυτή συνήθως διαρκεί 30 λεπτά περίπου ,θα ήταν σε θέση να είναι οπτικά περισσότερο ενδιαφέρουσα απ ότι η ίδια η δύση. Αξιοσημείωτο είναι επίσης να μην υπέρφωτίσουμε μια τέτοια λήψη διότι έτσι δεν θα καταφέρουμε να καταγράψουμε τις ακτίνες του ηλίου. 

Φωτογραφία με το φως του φεγγαριού

Για να φωτογραφίσουμε ένα αντικείμενο,πχ ένα νυχτερινό τοπίο η φωτογραφική μηχανή πρέπει να είναι κόντρα στο φεγγάρι.

 φωτογραφία κόντρα στο φεγγάρι

Πρέπει να υπολογίσουμε την αυξημένη αντίθεση (κοντράστ) με τον τρόπο όπως όταν φωτογραφίζουμε κόντρα στον ήλιο. Το αποτέλεσμα που συμβαίνει τις περισσότερες φορές είναι ένα περίγραμμα χωρίς καθόλου λεπτομέρεια ( όπως συμπίπτει και με τις σιλουέτες ) Για να δημιουργήσουμε βάθος στην φωτογραφία μας χρησιμοποιούμε κάποια επιφάνεια με αντανάκλαση σαν πρώτο μέρος της εικόνας σας αυτό μπορεί να είναι ένα δέντρο η θάλασσα ο ουρανός ένα αυτοκίνητο κλπ.

Άλκης Μαρούγκας